Τρίτη  26  Ιανουαρίου    Ανατολή Ηλίου - Sunrise 07:34  Δύση Ηλίου - Sunset 17:41 - Διάρκεια ημέρας: 10 ώρες, 6 λεπτά   |       English version  IN ENGLISH N
meteo.gr Ο ΚΑΙΡΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Επιστημονικό Αρχείο


Copernicus: Η Μεγάλη Βρετανία καλυμμένη με χιόνι στις 25/1/2021 (26/01/2021)

Copernicus: Η Μεγάλη Βρετανία καλυμμένη με χιόνι στις 25/1/2021

Την Κυριακή 24 Ιανουαρίου 2021 σημειώθηκαν έντονες χιονοπτώσεις στο μεγαλύτερο μέρος της Μεγάλης Βρετανίας, καθώς μια σπάνια χιονοθύελλα έπληξε το νησί. Την επόμενη μέρα η Ουαλία, το Λονδίνο και τα Μίντλαντς βρέθηκαν κάτω από πυκνό στρώμα χιονιού, ενώ αρκετά κέντρα εμβολιασμού και δοκιμών κατά του κορωνοϊού στην Αγγλία και την Ουαλία έκλεισαν λόγω των αντίξοων καιρικών συνθηκών.

Η Μετεωρολογική Υπηρεσία του Ηνωμένου Βασιλείου (Met Office) εξέδωσε κίτρινη προειδοποίηση για χιονοπτώσεις, για μια μεγάλη περιοχή που εκτείνεται κατά μήκος των ακτών της Νότιας Αγγλίας και τελειώνει νότια του Μάντσεστερ.

Η παρακάτω σπάνια εικόνα της χιονισμένης Μεγάλης Βρετανίας ελήφθη από τον δορυφόρο Copernicus Sentinel-3 τη Δευτέρα 25 Ιανουαρίου 2021.

Πηγή: Ευρωπαϊκή Ένωση / Αποστολή Copernicus-3

Περισσότερα: https://www.copernicus.eu/en/media/image-day-gallery/south-great-britain-covered-snow 

Kαταχωρήθηκε 26/01/2021 Άνοιγμα του άρθρου σε νέο παράθυρο.

NASA: Μηνιαίος δείκτης βλάστησης την περίοδο Μαρτίου 2000 - Δεκεμβρίου 2020 (25/01/2021)

NASA: Μηνιαίος δείκτης βλάστησης την περίοδο Μαρτίου 2000 - Δεκεμβρίου 2020

Οι δορυφόροι παρατηρούν τα μοτίβα βλάστησης σε παγκόσμια κλίμακα, τα οποία χρησιμοποιούν οι επιστήμονες για την μελέτη των αλλαγών στην ανάπτυξη των φυτών, ως αποτέλεσμα των κλιματικών και περιβαλλοντικών αλλαγών καθώς και της ανθρώπινης δραστηριότητας. Η φωτοσύνθεση παίζει μεγάλο ρόλο στην απομάκρυνση του διοξειδίου του άνθρακα από την ατμόσφαιρα και την αποθήκευσή του στα φυτά και στο έδαφος, συνεπώς η χαρτογράφηση της βλάστησης αποτελεί σημαντικό μέρος της μελέτης του κύκλου του άνθρακα. Οι διαχειριστικοί φορείς και αγρότες χρησιμοποιούν επίσης δορυφορικούς χάρτες βλάστησης για την παρακολούθηση της ευεξίας των δασών και των καλλιεργήσιμων εκτάσεων.

Στους παρακάτω παγκόσμιους χάρτες, η βλάστηση απεικονίζεται ως κλίμακα ή δείκτης πρασινίσματος (greenness). Το πρασίνισμα βασίζεται σε διάφορους παράγοντες: τον αριθμό και το είδος των φυτών, πόσο φυλλώδη και πόσο υγιή είναι. Σε μέρη όπου το φύλλωμα είναι πυκνό και τα φυτά αναπτύσσονται γρήγορα, ο δείκτης είναι υψηλός, με χρώμα σκούρο πράσινο. Οι περιοχές όπου αναπτύσσονται λίγα φυτά έχουν χαμηλό δείκτη βλάστησης, που φαίνεται με ανοικτά χρώματα. Ο δείκτης βλάστησης NDVI (Normalized Difference Vegetation Index), βασίζεται σε μετρήσεις στο φάσμα του ορατού και του εγγύς υπέρυθρου, που λαμβάνονται από το όργανο MODIS (Moderate Resolution Imaging Spectroradiometer) του δορυφόρου Terra της NASA. Με γκρί, οι περιοχές όπου ο δορυφόρος δεν συλλέγει δεδομένα.

Το πιο προφανές παγκόσμιο μοτίβο που δείχνουν οι χάρτες είναι η υψηλή βλάστηση γύρω από τον Ισημερινό όλο το χρόνο, όπου οι βροχοπτώσεις και το φως του ήλιου είναι άφθονα. Μεταξύ του ισημερινού και των πόλων, η βλάστηση αυξομειώνεται καθώς αλλάζουν οι εποχές.

Πηγή: NASA Earth Observations
Περισσότερα:
https://earthobservatory.nasa.gov/global-maps/MOD_NDVI_M 
https://neo.sci.gsfc.nasa.gov/view.php?datasetId=MOD_NDVI_M 

Kαταχωρήθηκε 25/01/2021 Άνοιγμα του άρθρου σε νέο παράθυρο.

WMO: O τροπικός κυκλώνας “Eloise” απειλεί τη Μοζαμβίκη (23/01/2021)

WMO: O τροπικός κυκλώνας “Eloise” απειλεί τη Μοζαμβίκη

O τροπικός κυκλώνας “Eloise” ενισχύεται και αναμένεται να πλήξει τις πρώτες πρωινές ώρες της 23ης Ιανουαρίου 2021 (0300 UTC) τη Μοζαμβίκη, έχοντας ένταση κατηγορίας 2 στην κλίμακα Saffir Simpson. Θυελλώδεις άνεμοι και ισχυρές βροχοπτώσεις φέρνουν μεγάλο κίνδυνο παράκτιων πλημμυρών και φόβους για εκτεταμένες ανθρωπιστικές επιπτώσεις,

Ο “Eloise” πέρασε από τη Μαδαγασκάρη πριν διασχίσει το κανάλι της Μοζαμβίκης, προκαλώντας καταστροφές και το θάνατο τουλάχιστον ενός ανθρώπου. Προβλέπεται ότι θα καταλήξει κοντά στην πόλη Beira, μεταξύ του δέλτα του ποταμού Zambezi και του δέλτα του ποταμού Save, σύμφωνα με το Περιφερειακό Ειδικό Μετεωρολογικό Κέντρο του WMO- La Réunion (MeteoFrance).

Μεγάλο τμήμα των παράκτιων περιοχών της Μοζαμβίκης θα επηρεαστεί από ισχυρούς ανέμους με ριπές που θα ξεπεράσουν τα 100 km/h σε ολόκληρη την παράκτια ζώνη, φτάνωντας ταχύτητες μεταξύ 150 και 200 ​​km/h. Έντονες βροχοπτώσεις προβλέπονται στην παράκτια ζώνη, με ύψη υετού 200 έως 300 mm σε 24 ώρες και 500 mm σε 48 ώρες. Τα μεγαλύτερα ύψη βροχής αναμένονται βόρεια της Beira, στη λεκάνη του Zambezi, επιδεινώνοντας τις υπάρχουσες πλημμύρες. Μεγάλος κίνδυνος πλημμυρών υφίσταται κατά μήκος των ακτών από τον κυματισμό ύψους 1,5 m κατά μέσο όρο, που μπορεί να φτάσει κατά τόπους τα 2-2,5 m.

Η πόλη Beira συνεχίζει να ανακάμπτει από τις καταστροφές που προκλήθηκαν από τον Τροπικό Κυκλώνα “Idai” κατηγορίας 4, τον Μάρτιο του 2019. Περίπου 100.000 άνθρωποι παραμένουν από τότε σε τοποθεσίες επανεγκατάστασης, οι οποίες έχουν πληγεί από τις βροχοπτώσεις. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Μετανάστευσης ανέφερε επίσης πως πολλοί άνθρωποι έχουν ήδη εκτοπιστεί στην πόλη Beira λόγω των πρόσφατων ισχυρών βροχοπτώσεων και των επιπτώσεων της Τροπικής Καταιγίδας “Chalane” που έπληξε την επαρχία Sofala στις 30 Δεκεμβρίου 2020.

 

 

Πηγή: Παγκόσμιος Οργανισμός Μετεωρολογίας - WMO (World Meteorological Organization)
Περισσότερα: https://public.wmo.int/en/media/news/tropical-cyclone-eloise-threatens-mozambique 

Kαταχωρήθηκε 23/01/2021 Άνοιγμα του άρθρου σε νέο παράθυρο.

ΕΟΠ: Άνοδος της παγκόσμιας και ευρωπαϊκής στάθμης της θάλασσας (21/01/2021)

ΕΟΠ: Άνοδος της παγκόσμιας και ευρωπαϊκής στάθμης της θάλασσας


Η παγκόσμια μέση στάθμη της θάλασσας έχει αυξηθεί περίπου 19 cm από το 1900, και συνεχίζει να αυξάνεται με επιταχυνόμενο ρυθμό. Η παγκόσμια μέση στάθμη της θάλασσας έφτασε στην υψηλότερη τιμή που έχει ποτέ καταγραφεί το 2019, σύμφωνα με τελευταία αξιολόγηση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος (ΕΟΠ). Ο ρυθμός ανόδου της παγκόσμιας μέσης στάθμης της θάλασσας μεταξύ των ετών 1993-2019, σύμφωνα με τις διαθέσιμες δορυφορικές μετρήσεις εκτιμάται στα 3.1 mm ανά έτος, περισσότερο από τον διπλάσιο του αντίστοιχου ρυθμού για την περίοδο (1900-1992). Επιπλέον, για την περίοδο 2010-2019 ο ρυθμός ανόδου υπολογίζεται στα 4.4 mm ανά έτος.


Από το 1970, ο ανθρώπινος παράγοντας θεωρείται η πρωταρχική αιτία της επιταχυνόμενης ανόδου της στάθμης της θάλασσας, τόσο παγκόσμια όσο και στις θάλασσες της Ευρώπης. Η θερμική διόγκωση του νερού των ωκεανών ήταν αρχικά ο κύριος οδηγός, ωστόσο το λιώσιμο των παγετώνων και η αποσύνθεση των στρωμάτων πάγου της Ανταρκτικής και της Γροιλανδίας έχουν ξεπεράσει τις επιδράσεις της θερμικής διόγκωσης των υδάτων, ήδη από το 2000.  Τα κλιματικά μοντέλα προβλέπουν άνοδο της στάθμης κατά τη διάρκεια του 21ου αιώνα που πιθανότατα θα κυμαίνεται από 0,29-0,59 m για το σενάριο χαμηλών εκπομπών αερίων θερμοκηπίου και 0,61-1,10 m για το σενάριο υψηλών εκπομπών. Τα προγνωστικά κλιματικά σενάρια της παγκόσμιας μέσης στάθμης της θάλασσας, που περιλαμβάνουν τη δυνατότητα ταχύτερης αποσύνθεσης των στρωμάτων πάγου της Αρκτικής, προβλέπουν αύξηση έως 2,4 m το 2100 και έως 15 m το 2300. Οι περισσότερες παράκτιες περιοχές της Ευρώπης έχουν βιώσει αύξηση της στάθμης της θάλασσας σε σχέση με την ξηρά, εκτός από τη βόρεια ακτή της Βαλτικής.

Τα βέλη στον παρακάτω χάρτη, αποτυπώνουν τις τάσεις της στάθμης της θάλασσας από επιλεγμένους ευρωπαϊκούς παλιρροιογράφους από το 1970 (σε mm / έτος). Τα χρώματα δείχνουν τα μελλοντικά κλιματικά σενάρια της αλλαγής της στάθμης της θάλασσας στην Ευρώπη για την περίοδο 2081–2100 σύμφωνα με το σενάριο υψηλών εκπομπών αερίων θερμοκηπίου RCP8.5 (σε μέτρα).

Πηγή: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος - ΕΟΠ (European Environment Agency)
Kαταχωρήθηκε 21/01/2021 Άνοιγμα του άρθρου σε νέο παράθυρο.

NASA: Η εξέλιξη των αποκλίσεων της παγκόσμιας μέσης θερμοκρασίας από το 1880 έως το 2020 (19/01/2021)

NASA: Η εξέλιξη των αποκλίσεων της παγκόσμιας μέσης θερμοκρασίας από το 1880 έως το 2020


Συνεχίζοντας τη μακροπρόθεσμη τάση αύξησης της θερμοκρασίας του πλανήτη, η μέση θερμοκρασία του 2020 ήταν κατά 1,02 βαθμούς Κελσίου υψηλότερη από τη μέση τιμή αναφοράς των ετών 1951-1980, σύμφωνα με τους επιστήμονες του Goddard Institute for Space Studies (GISS) της NASA. Το 2020 ξεπέρασε το 2016 με πολύ μικρή διαφορά, εντός του περιθωρίου στατιστικού σφάλματος, κατηγοριοποιώντας τα δύο έτη ως τα θερμότερα στα χρονικά.

Η παρακολούθηση των παγκόσμιων τάσεων θερμοκρασίας παρέχει έναν κρίσιμο δείκτη των επιπτώσεων των ανθρώπινων δραστηριοτήτων - συγκεκριμένα των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου - στον πλανήτη μας. Η μέση θερμοκρασία της Γης έχει αυξηθεί περισσότερο από 1,2 βαθμoύς Κελσίου από τα τέλη του 19ου αιώνα.

Οι αυξανόμενες θερμοκρασίες προκαλούν φαινόμενα όπως απώλεια μάζας θαλάσσιου πάγου και παγετώνων, αύξηση της στάθμης της θάλασσας, μεγαλύτερα και πιο έντονα κύματα καύσωνα και μετατοπίσεις οικοτόπων της χλωρίδας και πανίδας. Η κατανόηση τέτοιων μακροπρόθεσμων κλιματικών τάσεων είναι απαραίτητη για την ασφάλεια και την ποιότητα της ανθρώπινης ζωής, επιτρέποντας στους ανθρώπους να προσαρμοστούν στο μεταβαλλόμενο περιβάλλον με τρόπους όπως η φύτευση διαφορετικών καλλιεργειών, η διαχείριση των υδάτινων πόρων και η προετοιμασία για ακραία καιρικά φαινόμενα.

Η ανάλυση της NASA, ενσωματώνει μετρήσεις επιφανειακής θερμοκρασίας από περισσότερους από 26.000 μετεωρολογικούς σταθμούς αλλά και χιλιάδες σταθμούς πλοίων και πλωτούς (σημαδούρες), για τις θερμοκρασίες της επιφάνειας της θάλασσας. Το αποτέλεσμα των υπολογισμών είναι μια αποτίμηση της παγκόσμιας μέσης διαφοράς θερμοκρασίας από μια περίοδο αναφοράς τα έτη 1951 έως 1980.

Η NASA μετρά τα ζωτικά σημάδια της Γης από τη γη, τον αέρα και το διάστημα με ένα σμήνος δορυφόρων, καθώς και εναέριες και επίγειες αποστολές παρατήρησης. Οι δορυφορικές μετρήσεις της επιφανειακής θερμοκρασίας από το όργανο AIRS (Atmospheric Infrared Sounder) του δορυφόρου Aura της NASA, επιβεβαιώνει ότι τα τελευταία επτά έτη ήταν ήταν τα θερμότερα στο σύνολο δεδομένων GISTEMP του GISS.

Οι παρακάτω παγκόσμιοι χάρτες, παρουσιάζουν την εξέλιξη των μεταβαλλόμενων παγκόσμιων αποκλίσεων της επιφανειακής θερμοκρασίας. Τα κανονικά επίπεδα αναφοράς για τις θερμοκρασίες είναι ο μέσος όρος της περιόδου 30 ετών 1951-1980. Οι υψηλότερες από τις κανονικές θερμοκρασίες, εμφανίζονται με κόκκινο και οι χαμηλότερες από τις κανονικές θερμοκρασίες με μπλε χρώμα. Το τελικό πλαίσιο αντιπροσωπεύει τις 5ετείς παγκόσμιες θερμοκρασιακές αποκλίσεις (ανωμαλίες) από το 2016-2020.

 

 

Πηγή: NASA's Scientific Visualization Studio
Περισσότερα: https://svs.gsfc.nasa.gov/4882 
https://data.giss.nasa.gov/gistemp 

Kαταχωρήθηκε 19/01/2021 Άνοιγμα του άρθρου σε νέο παράθυρο.

Εκτεταμένη χιονοκάλυψη στην Ελλάδα την Κυριακή 17 Ιανουαρίου 2021 (17/01/2021)

Εκτεταμένη χιονοκάλυψη στην Ελλάδα την Κυριακή 17 Ιανουαρίου 2021

Εκτεταμένη χιονοκάλυψη στη χώρα μας προκάλεσε η κακοκαιρία "Λέανδρος" το διήμερο Παρασκευή 15 και Σάββατο 16 Ιανουαρίου 2021. Ο δορυφόρος της NASA Terra που φέρει το όργανο MODIS (Moderate Resolution Imaging Spectroradiometer) πέρασε πάνω από την Ανατολική Μεσόγειο στις 12:02 ώρα Ελλάδας την Κυριακή 17/01 καταγράφοντας τη χιονοκάλυψη στην ηπειρωτική χώρα η οποία διακρίνεται με λευκό χρώμα στην πρώτη εικόνα και με κόκκινο στη δεύτερη (συνδυασμός καναλιών 3-6-7)

 

Kαταχωρήθηκε 17/01/2021 Άνοιγμα του άρθρου σε νέο παράθυρο.

Copernicus: Ανοιχτό το Βόρειο Θαλάσσιο Πέρασμα στην Αρκτική τον Ιανουάριο (16/01/2021)

Copernicus: Ανοιχτό το Βόρειο Θαλάσσιο Πέρασμα στην Αρκτική τον Ιανουάριο

Τάνκερς διασχίζουν το Βόρειο Θαλάσσιο Πέρασμα στην Αρκτική χωρίς συνοδεία παγοθραυστικών τον Ιανουάριο 2021. Εδώ και χρόνια, η βόρεια περιοχή του Αρκτικού Ωκεανού στις ακτές της Ανατολικής Σιβηρίας της Ρωσίας θεωρείται ένα από τα μέρη στο Βόρειο Ημισφαίριο με τη δυσκολότερη πρόσβαση με μια από τις πιο αφιλόξενες θαλάσσιες οδούς,το Βόρειο Θαλάσσιο Πέρασμα (Northern Sea Route).


Ωστόσο, τη νύχτα της 11ης Ιανουαρίου 2021, δύο δεξαμενόπλοια μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου LNG (Liquefied Natural Gas), τα “Christophe de Margerie και Nikolay Zubov”, διέσχισαν τον Βόρειο Αρκτικό Ωκεανό, εκμεταλλευόμενα το μειωμένο πάχος του πάγου. Ήταν η πρώτη φορά που δύο δεξαμενόπλοια ταξίδεψαν (προς αντίθετες κατευθύνσεις) σε αυτό το πέρασμα, χωρίς συνοδεία παγοθραυστικών τον Ιανουάριο.


Στην παρακάτω εικόνα, η οποία έχει ληφθεί από έναν από τους δορυφόρους Copernicus Sentinel-1 στις 13 Ιανουαρίου 2021, φαίνεται η διαδρομή ενός από τα δύο τάνκερ, έχοντας σπάσει τον θαλάσσιο πάγο του Αρκτικού Ωκεανού.

 

 


Πηγή: Ευρωπαϊκή Ένωση / Copernicus Sentinel-1

https://www.copernicus.eu/en/media/image-day-gallery/tankers-paths-cross-arctic-northern-sea-route-without-icebreaker-escort 

Kαταχωρήθηκε 16/01/2021 Άνοιγμα του άρθρου σε νέο παράθυρο.

NASA: Εκτεταμένη χιονοκάλυψη στην Ισπανία από την κακοκαιρία “Filomena” (14/01/2021)

NASA: Εκτεταμένη χιονοκάλυψη στην Ισπανία από την κακοκαιρία “Filomena”


Μεταξύ 7 και 9 Ιανουαρίου 2021, θερμές και υγρές αέριες μάζες από τη Μεσόγειο συνδυάστηκαν με ψυχρές αέριες μάζες που παρέμεναν πάνω από τη Δυτική Ευρώπη, φέρνοντας τις πιο πυκνές χιονοπτώσεις των τελευταίων πενήντα ετών στην Ισπανία. Ορισμένες ημιαστικές και αγροτικές περιοχές στην Κεντρική, Βόρεια και Ανατολική Ισπανία καλύφθηκαν με χιόνι ύψους έως και 50 cm, ενώ στη Μαδρίτη, την πρωτεύουσα της Ισπανίας, σημειώθηκε ύψος χιονιού από 20 έως 30 cm. Ο Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία της Ισπανίας (AEMET) ανακοίνωσε ότι ήταν οι ισχυρότερες χιονοπτώσεις στη χώρα από το 1971. Στα νότια επίσης, καταρρακτώδεις βροχές προξένησαν ξαφνικές πλημμύρες.


Έντονο ψύχος επικρατεί στην Κεντρική Ισπανία μετά τις χιονοπτώσεις όπου προβλέπονται χαμηλές θερμοκρασίες από -8 εως -10 βαθμούς Κελσίου έως τις 14 Ιανουαρίου. Η νύχτα της 11ης Ιανουαρίου, ήταν η πιο κρύα νύχτα της Ισπανίας των τελευταίων τουλάχιστον 20 ετών, με θερμοκρασίες -25 °C στους Δήμους Molina de Aragon και Teruel, στα ορεινά, ανατολικά της Μαδρίτης.


Οι παρακάτω εικόνες έχουν ληφθεί από το όργανο MODIS του δορυφόρου Aqua της NASA και αποτυπώνουν την εκτεταμένη χιονοκάλυψη στην Ισπανία και Νοτιοδυτική Γαλλία, το απόγευμα της 11ης Ιανουαρίου 2021.
Η πρώτη δορυφορική εικόνα είναι εικόνα φυσικών χρωμάτων στο ορατό φάσμα, ενώ η δεύτερη είναι εικόνα ψευδοχρωμάτων που συνδυάζει συχνότητες σε ορατό και υπέρυθρο φάσμα (μπάντες MODIS 7-2-1), ώστε να διακρίνονται τα σύννεφα (λευκά) από το χιόνι και τον πάγο στην ξηρά και σε νέφη μεγάλου υψομέτρου (αποχρώσεις γαλαζοπρασινου).

Πηγή: NASA Earth Observatory
Περισσότερα:
https://earthobservatory.nasa.gov/images/147768/heavy-snowfall-blankets-spain
https://www.esa.int/ESA_Multimedia/Images/2021/01/Spain_s_chilly_blanket 

Kαταχωρήθηκε 14/01/2021 Άνοιγμα του άρθρου σε νέο παράθυρο.

ESA: Η Μαδρίτη καλυμμένη με χιόνι στις 11 Ιανουαρίου 2021 (12/01/2021)

ESA: Η Μαδρίτη καλυμμένη με χιόνι στις 11 Ιανουαρίου 2021

Η κακοκαιρία “Filomena” έπληξε την Ισπανία το Σαββατοκύριακο 9-10 Ιανουαρίου, καλύπτοντας τμήματα της χώρας με μεγάλες ποσότητες χιονιού και αφήνοντας τη μισή χώρα σε κόκκινο συναγερμό. Η πρωτεύουσα Μαδρίτη ήταν μια από τις περιοχές που επλήγησαν περισσότερο, με το αεροδρόμιο να κλείνει για πολλές ώρες, τα δρομολόγια των τρένων να έχουν ακυρωθεί και πολλά προβλήματα να εντοπίζονται στους δρόμους.

Η παρακάτω εικόνα της Μαδρίτης που έχει ληφθεί από την αποστολή Copernicus Sentinel-2 στις 11 Ιανουαρίου 2021 στις 12:14 ώρα Ισπανίας, φαίνεται ασπρόμαυρη. Στην πραγματικότητα, είναι μια εικόνα φυσικών χρωμάτων - αλλά οι εντονότερες χιονοπτώσεις των τελευταίων 50 ετών έχουν μετατρέψει το τοπίο σε λευκό. Αν και η εικόνα έχει ληφθεί μετά το πέρασμα της κακοκαιρίας, είναι σαφές ότι εξακολουθούσε να παραμένει πολύ χιόνι το έδαφος, ειδικά στα περίχωρα της πόλης. Για παράδειγμα, ορισμένοι διάδρομοι προσγείωσης στο αεροδρόμιο, οι οποίοι είναι ορατοί στην πάνω δεξιά γωνία της εικόνας, εξακολουθούν να καλύπτονται από χιόνι.

Ο ασυνήθιστα ψυχρός καιρός στην Ιβηρική Χερσόνησο αναμένεται να διαρκέσει μέχρι τα τέλη της τρέχουσας εβδομάδας (έως 16 Ιανουαρίου), με θερμοκρασίες ακόμη και κάτω από –15°C. Οι Αρχές αγωνίζονται για τον καθαρισμό των δρόμων για την προμήθεια των κατοίκων με βασικά αγαθά, όπως τρόφιμα αλλά και εμβόλια Covid19.

 

Πηγή: Eυρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος- ESA (European Space Agency)

Περισσότερα: https://www.esa.int/ESA.../Images/2021/01/Madrid_snowbound

Kαταχωρήθηκε 12/01/2021 Άνοιγμα του άρθρου σε νέο παράθυρο.

NASA: 40 χρόνια δορυφορικών παρατηρήσεων της Αρκτικής (12/01/2021)

NASA: 40 χρόνια δορυφορικών παρατηρήσεων της Αρκτικής

Καθ 'όλη τη διάρκεια του 2020, στον Αρκτικό Ωκεανό και τις γύρω θάλασσες σημειώθηκαν πολλά αξιοσημείωτα καιρικά και κλιματικά γεγονότα. Την άνοιξη, ένα επίμονο κύμα καύσωνα στη Σιβηρία προκάλεσε τη ραγδαία υποχώρηση του θαλάσσιου πάγου στην Ανατολική Σιβηρία και τη θάλασσα Laptev. Μέχρι το τέλος του καλοκαιριού, η κάλυψη πάγου του Αρκτικού Ωκεανού βρέθηκε στη δεύτερη χαμηλότερη ελάχιστη έκταση στην ιστορία των δορυφορικών μετρήσεων. Το φθινόπωρο, η ετήσια δημιουργία θαλάσσιου πάγου ξεκίνησε αργά και νωθρά.


Σαράντα χρόνια δορυφορικών δεδομένων δείχνουν ότι το 2020 ήταν το τελευταίο μιας δεκαετίας υποχώρησης του πάγου της Αρκτικής. Εκτός από τη συρρίκνωση της κάλυψης του πάγου, οι εποχές τήξης μεγαλώνουν και ο θαλάσσιος πάγος χάνει τη μακροζωία του. Οι μεγαλύτερες εποχές τήξης είναι το αποτέλεσμα της ολοένα και πιο πρώιμης έναρξης της τήξης την άνοιξη ενώ ο σχηματισμός πάγου το φθινόπωρο καθυστερεί ολοένα και περισσότερο. Ο παρακάτω χάρτης δείχνει τις τάσεις στην έναρξη του σχηματισμού θαλάσσιου πάγου από το 1979 έως το 2019. Κατά μέσο όρο σε ολόκληρο τον Αρκτικό Ωκεανό, ο σχηματισμός πάγου συμβαίνει περίπου μια εβδομάδα αργότερα ανά δεκαετία. Αυτό ισοδυναμεί με σχεδόν ένα μήνα αργότερα από τότε που ξεκίνησαν οι δορυφορικές καταγραφές, το 1979.


Η αλλαγή αυτή είναι μέρος ενός κύκλου που ονομάζεται «ανατροφοδότηση πάγου-λευκαύγειας» (ice-albedo feedback). Το νερό του ωκεανού απορροφά το 90 τοις εκατό της ενέργειας του Ήλιου που πέφτει πάνω του, ενώ ο λαμπερός θαλάσσιος πάγος αντανακλά το 80 τοις εκατό. Με τις μεγαλύτερες περιοχές του Αρκτικού Ωκεανού να είναι εκτεθειμένες στην ηλιακή ενέργεια στις αρχές της σεζόν, περισσότερη θερμότητα μπορεί να απορροφηθεί - ένα μοτίβο που ενισχύει το λιώσιμο του πάγου. Μέχρι να διαφύγει η θερμότητα στην ατμόσφαιρα, ο θαλάσσιος πάγος δεν μπορεί να ξαναδημιουργηθεί.


Το παρακάτω διάγραμμα δείχνει έναν άλλο τρόπο που αλλάζει η Αρκτική: η μέση ηλικία του θαλάσσιου πάγου γίνεται μικρότερη. Στην αρχή των δορυφορικών αρχείων, μεγάλο μέρος του πάγου που κάλυπτε τον Αρκτικό Ωκεανό είχε σχηματιστεί πάνω από τέσσερα χρόνια πρωτύτερα. Σήμερα, το μεγαλύτερο μέρος του πάγου που καλύπτει τον Αρκτικό Ωκεανό είναι «πάγος πρώτου έτους» - πάγος που σχηματίζεται το χειμώνα και δεν επιβιώνει ούτε μία σεζόν τήξης του καλοκαιριού. Το στρώμα του θαλάσσιου πάγου της Αρκτικής έχει γίνει πιο εύθραυστο καθώς κυριαρχείται από λεπτό πάγο πρώτου έτους, μαζί με κάποιον παλαιότερο πάγο που αραιώνεται από τα ζεστά νερά του ωκεανού. Το καλοκαίρι του 2020, η πλοήγηση στην Αρκτική ήταν εύκολη στη Διαδρομή της Βόρειας Θάλασσας σε νερά χωρίς πάγο, και μάλιστα πλοία έφτασαν στον Βόρειο Πόλο χωρίς μεγάλη αντίσταση.


Πηγή: NASA Earth Observatory
Περισσότερα: https://earthobservatory.nasa.gov/images/147746/the-long-decline-of-arctic-sea-ice 

Kαταχωρήθηκε 12/01/2021 Άνοιγμα του άρθρου σε νέο παράθυρο.

WMO: Κλείνει η τρύπα-ρεκόρ του όζοντος του 2020 (08/01/2021)

WMO: Κλείνει η τρύπα-ρεκόρ του όζοντος του 2020


Η τρύπα-ρεκόρ της στιβάδας του όζοντος που είχε δημιουργηθεί το 2020 πάνω από την Ανταρκτική υποχώρησε σημαντικά τον περασμένο Δεκέμβριο. Η δημιουργία της αποδόθηκε από τους επιστήμονες σε μια σειρά ακραίων μετεωρολογικών συνθηκών στο Νότιο Ημισφαίριο και στην παρουσία ουσιών που καταστρέφουν τη στιβάδα του όζοντος στη Στρατόσφαιρα. Η τρύπα του όζοντος στην Ανταρκτική το 2020, αναπτύχθηκε ραγδαία από τα μέσα Αυγούστου και έφτασε σε μέγεθος τα 24,8 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα στις 20 Σεπτεμβρίου 2020, με εξάπλωση πάνω από το μεγαλύτερο μέρος της παγωμένης ηπείρου.


Είχε τη μεγαλύτερη διάρκεια και ήταν μια από τις μεγαλύτερες και βαθύτερες τρύπες από τότε που ξεκίνησε η συστηματική παρακολούθηση της στιβάδας του όζοντος, πριν από 40 χρόνια. Οδηγήθηκε από τον ισχυρό Πολικό Στρόβιλο και τις πολύ χαμηλές θερμοκρασίες στη Στρατόσφαιρα (το στρώμα της ατμόσφαιρας μεταξύ περίπου 10 χλμ και 50 χλμ ύψους). Οι ίδιοι μετεωρολογικοί παράγοντες συνέβαλαν επίσης στην τρύπα-ρεκόρ του όζοντος της Αρκτικής το 2020, σε αντίθεση με την ασυνήθιστα μικρή και βραχύβια τρύπα του όζοντος στην Ανταρκτική το 2019.

Η μείωση της στιβάδας του όζοντος σχετίζεται άμεσα με τη θερμοκρασία στη Στρατόσφαιρα. Αυτό συμβαίνει επειδή τα πολικά στρατοσφαιρικά νέφη, τα οποία παίζουν σημαντικό ρόλο στη χημική καταστροφή του όζοντος, σχηματίζονται μόνο σε θερμοκρασίες κάτω των -78°C. Αυτά τα πολικά στρατοσφαιρικά νέφη περιέχουν κρυστάλλους πάγου που μπορούν να μετατρέψουν τις μη αντιδραστικές ενώσεις σε αντιδραστικές, οι οποίες μπορούν στη συνέχεια να καταστρέψουν γρήγορα το όζον, μόλις το φως από τον ήλιο γίνει διαθέσιμο για να ξεκινήσει τις χημικές αντιδράσεις. Αυτή η εξάρτηση από πολικά στρατοσφαιρικά σύννεφα και ηλιακή ακτινοβολία είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο η τρύπα του όζοντος εμφανίζεται μόνο στα τέλη του χειμώνα / στις αρχές της άνοιξης του Νότιου Ημισφαιρίου.

 

Kαταχωρήθηκε 08/01/2021 Άνοιγμα του άρθρου σε νέο παράθυρο.

Copernicus: οι Δυτικές Άλπεις χιονισμένες στις 8 Ιανουαρίου 2021 (10/01/2021)

Copernicus: οι Δυτικές Άλπεις χιονισμένες στις 8 Ιανουαρίου 2021

Έντονες χιονοπτώσεις έπληξαν τη Βόρεια Ιταλία την τελευταία εβδομάδα του Δεκεμβρίου 2020 και την πρώτη εβδομάδα του Ιανουαρίου 2021, καλύπτοντας πολλά μέρη των Άλπεων και των Βόρειων Απέννινων Ορέων με χιόνι, το οποίο σε μερικές περιοχές να έφτασε σε ύψος τα 4 μέτρα. Στις βόρειες περιοχές, όπως το Βένετο και το Πιεμόντε, μέχρι την Τοσκάνη, οι ιταλικές Αρχές έχουν εμπλακεί σε διάφορες επιχειρήσεις απεγκλωβισμού ατόμων, καθώς τεράστιες ποσότητες χιονιού έχουν καλύψει δρόμους, αυτοκίνητα και σπίτια.


Η παρακάτω εικόνα φυσικών χρωμάτων, η οποία έχει ληφθεί στις 8 Ιανουαρίου 2021 από έναν από τους δύο δορυφόρους Copernicus Sentinel-3, δείχνει την ευρεία παρουσία φρέσκου χιονιού στις Kεντρικές και Δυτικές Άλπεις, καθώς και στα Βόρεια Απέννινα Όρη, επηρεάζοντας περιοχές όπως η Τοσκάνη και η Εμίλια Ρομάνια.


Η αποστολή Copernicus Sentinel-3, αποτελείται από δύο πανομοιότυπους δορυφόρους, τους Sentinel-3A και Sentinel-3B οι οποίοι είναι εξοπλισμένοι με το όργανο OLCI (Ocean Land Color Instrument), παρέχοντας πολυφασματικά δεδομένα σε 21 διαφορετικές φασματικές ζώνες, με χωρική ανάλυση 300m και χρονική διακριτική ικανότητα 1 ημέρας.


Πηγή: Copernicus.Sentinel-3 / Ευρωπαϊκή Ένωση
Περισσότερα: https://www.copernicus.eu/en/media/image-day-gallery/snow-covered-western-alpine-arc

Kαταχωρήθηκε 10/01/2021 Άνοιγμα του άρθρου σε νέο παράθυρο.

Στρόβιλοι von Kármán στον Ατλαντικό (06/01/2021)

Στρόβιλοι von Kármán στον Ατλαντικό

Μια ηλιόλουστη ημέρα, οι πανύψηλες κορυφές των νησιών Fogo, Santa Antão και São Nicolau ξεχωρίζουν ανάμεσα στα νησιά του Πράσινου Ακρωτηρίου (Cabo Verde) στον Ατλαντικό. Αυτά τα τρία ηφαιστειακά νησιά, τα υψηλότερα του αρχιπελάγους, διαταράσσουν τις αέριες μάζες και επηρεάζουν τα νέφη δημιουργώντας μια ροή που έχει εξηγήσει ο Theodore von Kármán - ένας κορυφαίος μαθηματικός, μηχανικός αεροδιαστημικής και ένας από τους ιδρυτές του Jet Propulsion Laboratory της NASA.

Οι σπειροειδείς στρόβιλοι των νεφών της παρακάτω εικόνας ονομάζονται στρόβιλοι von Kármán, ένα διακριτικό μοτίβο που μπορεί να δημιουργηθεί όταν ένα ρευστό περνά γύρω από ένα ψηλό, απομονωμένο, στάσιμο αντικείμενο. Στην ατμόσφαιρα, οι στρόβιλοι Von Kármán δημιουργούνται στις υπήνεμες πλευρές μεγάλων ορεινών όγκων, οι οποίοι παρεμβάλλουν τη μεγάλης κλίμακας ροή του αέρα (άνεμος). Καθώς τα σύννεφα, καθοδηγούμενα από τον άνεμο, συναντούν έναν ορεινό όγκο, εξαναγκάζονται να κινηθούν περιμετρικά αυτού, δημιουργώντας στην υπήνεμη πλευρά του εντυπωσιακούς στροβίλους που διατάσσονται σχεδόν παράλληλα και έχουν αντίθετη φορά περιστροφής (κυκλωνική και αντικυκλωνική ροή).

Το 1912, ο von Kármán ήταν ο πρώτος που περιέγραψε τα χαρακτηριστικά ταλάντωσης της ροής με μαθηματικούς όρους, ενώ εργαζόταν ως βοηθός του πρωτοπόρου Γερμανού στη δυναμική ρευστών, Ludwig Prandtl. Αν και ένας Γάλλος επιστήμονας ήταν ο πρώτος που φωτογράφισε το χαρακτηριστικό μοτίβο, η βασική συνεισφορά του von Kármán ήταν μια μαθηματική απόδειξη που δείχνει ότι οι κλιμακωτοί στρόβιλοι είναι το πιο σταθερό μοτίβο ροής που μπορεί να παραχθεί από τέτοια χαρακτηριστικά. «Βρήκα ότι μόνο η αντισυμμετρική διάταξη θα μπορούσε να είναι σταθερή και μόνο για μια συγκεκριμένη αναλογία της απόστασης μεταξύ των σειρών και της απόστασης μεταξύ δύο διαδοχικών στροβίλων κάθε σειράς», έγραψε αργότερα ο von Kármán σχετικά με την ανακάλυψη. Με άλλα λόγια, οι στρόβιλοι είναι πάντα αντισταθμισμένοι και δεν ευθυγραμμίζονται ποτέ.

Το όργανο MODIS (Moderate Resolution Imaging Spectroradiometer) στον δορυφόρο Terra της NASA κατέγραψε την εικόνα στροβίλων Von Kármán, στις 20 Δεκεμβρίου 2020. Τα νησιά με ξηρά δάση φαίνονται ελαφρώς πιο σκοτεινά από τα υπόλοιπα νησιά.

 

 

Πηγή: NASA Earth Observatory
Περισσότερα: https://earthobservatory.nasa.gov/images/147743/the-stability-of-von-karmans-vortices

Kαταχωρήθηκε 06/01/2021 Άνοιγμα του άρθρου σε νέο παράθυρο.

NASA: Τουλάχιστον 200 από τους παράκτιους παγετώνες της Γροιλανδίας έχουν υποχωρήσει τα τελευταία 20 χρόνια (05/01/2021)

NASA: Τουλάχιστον 200 από τους παράκτιους παγετώνες της Γροιλανδίας έχουν υποχωρήσει τα τελευταία 20 χρόνια

Μια πρόσφατη μελέτη των πάγων της Γροιλανδίας διαπίστωσε ότι οι παγετώνες υποχωρούν σε σχεδόν κάθε τομέα του νησιού, ενώ υφίστανται και άλλες φυσικές αλλαγές. Μερικές από αυτές τις αλλαγές προκαλούν τη μεταβολή της πορείας των ποταμών γλυκού νερού κάτω από τον πάγο.

Σε μια μελέτη με επικεφαλής την Twila Moon του Εθνικού Κέντρου Δεδομένων Χιονιού και Πάγου των ΗΠΑ- NSID (National Snow and Ice Data Center), οι ερευνητές εξέτασαν λεπτομερώς τις φυσικές αλλαγές σε 225 παγετώνες της Γροιλανδίας - τις στενές λωρίδες πάγου που ρέουν από το εσωτερικό της Γροιλανδίας στον ωκεανό. Διαπίστωσαν ότι κανένας από αυτούς τους παγετώνες δεν έχει προχωρήσει σημαντικά από το 2000, ενώ οι 200 ​​από αυτούς έχουν υποχωρήσει.

Ο παρακάτω χάρτης δείχνει μετρήσεις της ταχύτητας του πάγου σε όλη τη Γροιλανδία, όπως έχουν ληφθεί από δορυφόρους. Τα δεδομένα συγκεντρώθηκαν μέσω του προγράμματος Inter-Mission Time Series of Land Ice Velocity and Elevation (ITS_LIVE), το οποίο συγκεντρώνει παρατηρήσεις παγετώνων που συλλέχθηκαν από πολλούς δορυφόρους Landsat μεταξύ των ετών 1985 και 2015, σε ένα ενιαίο σύνολο δεδομένων ανοιχτό για επιστήμονες και το κοινό.

Περίπου το 80 τοις εκατό της Γροιλανδίας καλύπτεται από ένα στρώμα πάγου, επίσης γνωστό ως ηπειρωτικός παγετώνας, που φτάνει σε πάχος έως και 3 χιλιόμετρα. Καθώς οι παγετώνες ρέουν προς τη θάλασσα, συνήθως αναπληρώνονται από νέες χιονοπτώσεις στο εσωτερικό του στρώματος πάγου όπου το χιόνι συμπιέζεται σε πάγο. Πολλαπλές μελέτες έχουν δείξει ότι η ισορροπία μεταξύ τήξης και αναπλήρωσης παγετώνων αλλάζει, όπως και ο ρυθμός δημιουργίας παγόβουνων. Λόγω της αύξησης της θερμοκρασίας του αέρα και των ωκεανών, το στρώμα του πάγου χάνει μάζα με επιταχυνόμενο ρυθμό και επιπλέον λιωμένο νερό ρέει στη θάλασσα.

«Το παράκτιο περιβάλλον της Γροιλανδίας υφίσταται σημαντική μεταμόρφωση», δήλωσε ο Alex Gardner, ειδικός χιονιού και πάγου στο Jet Propulsion Laboratory της NASA και μέλος της ερευνητικής ομάδας. «Βλέπουμε ήδη νέα τμήματα των ακτών και φιόρδ να ανοίγουν καθώς ο πάγος υποχωρεί και τώρα έχουμε στοιχεία για αλλαγές σε αυτές τις ροές γλυκού νερού. Επομένως, η απώλεια πάγου δεν αφορά μόνο την αλλαγή της στάθμης της θάλασσας, αλλά και την αναδιαμόρφωση της ακτογραμμής της Γροιλανδίας και την αλλαγή της παράκτιας οικολογίας. "

Αν και τα ευρήματα των Moon, Gardner και άλλων συναδέλφων συμφωνούν με άλλες παρατηρήσεις της Γροιλανδίας, η νέα έρευνα καταγράφει μια τάση που δεν ήταν εμφανής σε προηγούμενες εργασίες. Καθώς οι μεμονωμένοι παγετώνες υποχωρούν, αλλάζουν επίσης με τρόπους που πιθανόν να μεταβάλλουν τις ροές γλυκού νερού κάτω από τον πάγο. Για παράδειγμα, οι παγετώνες αλλάζουν σε πάχος όχι μόνο επειδή ο θερμότερος αέρας λιώνει τον πάγο από τις επιφάνειές τους, αλλά και επειδή αλλάζει και η ταχύτητα ροής τους. Και τα δύο σενάρια μπορούν να οδηγήσουν σε αλλαγές στην κατανομή της πίεσης κάτω από τον πάγο. Αυτό, με τη σειρά του, μπορεί να αλλάξει τη διαδρομή των υπόγειων ποταμών, καθώς το νερό θα ακολουθεί πάντα το μονοπάτι με λιγότερη αντίσταση (χαμηλότερη πίεση).

«Η ταχύτητα της απώλειας πάγου στη Γροιλανδία είναι εκπληκτική», είπε η Moon. «Καθώς οι άκρες των στρωμάτων πάγου ανταποκρίνονται στην ταχεία απώλεια πάγου, ο χαρακτήρας και η συμπεριφορά του συστήματος στο σύνολό τους αλλάζουν, με το ενδεχόμενο να επηρεάσουν τα οικοσυστήματα και τους ανθρώπους που εξαρτώνται από αυτά».

Πηγή: NASA Earth Observatory

Περισσότερα:
https://earthobservatory.nasa.gov/images/147728/shrinking-margins-of-greenland 
https://its-live.jpl.nasa.gov/ 

Kαταχωρήθηκε 05/01/2021 Άνοιγμα του άρθρου σε νέο παράθυρο.

NASA: Περιορισμένη διαθεσιμότητα νερού στους τροπικούς αντισταθμίζει την πρόσληψη άνθρακα από το πρασίνισμα της Αρκτικής (04/01/2021)

NASA: Περιορισμένη διαθεσιμότητα νερού στους τροπικούς αντισταθμίζει την πρόσληψη άνθρακα από το πρασίνισμα της Αρκτικής

Περισσότερη βλάστηση και μεγαλύτερες εποχές καλλιέργειας στα βόρεια γεωγραφικά πλάτη έχουν μετατρέψει τμήματα της Αλάσκας, του Καναδά και της Σιβηρίας με εντονότερες αποχρώσεις του πράσινου. Ορισμένες μελέτες μεταφράζουν αυτό το πρασίνισμα της Αρκτικής σε μεγαλύτερη παγκόσμια πρόσληψη άνθρακα. Ωστόσο, νέα έρευνα δείχνει ότι καθώς το κλίμα της Γης αλλάζει, η αυξημένη απορρόφηση άνθρακα από τη χλωριδα της Αρκτική αντισταθμίζεται από αντίστοιχη μείωση από τις τροπικές περιοχές.
 
"Αποτελεί μια νέα ματιά στα επίπεδα πού περιμένουμε για την πρόσληψη άνθρακα στο μέλλον", δήλωσε ο ειδικός επιστήμονας Rolf Reichle από το Γραφείο Παγκόσμιας Μοντελοποίησης και Εξομοίωσης (GMAO) στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA. Η σχετική μελέτη που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο επιστημονικό περιοδικό AGU Advances, έχει συνδυάσει δορυφορικές παρατηρήσεις για πάνω από 35 χρόνια, από τα προηγμένα δορυφορικά ραδιόμετρα της Εθνικής Διεύθυνσης Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (NOAA) με υπολογιστικά μοντέλα διαθεσιμότητας νερού όπως το MERRA-2 της NASA (Modern-Era Retrospective analysis for Research and Applications, Version 2).
 
Όλα αυτά μαζί παρέχουν μια πιο ακριβή εκτίμηση της παγκόσμιας πρωτογενούς παραγωγικότητας - GPP (Global Primary Product) - ένα μέτρο για το πόσο καλά τα φυτά μετατρέπουν το διοξείδιο του άνθρακα και το ηλιακό φως σε ενέργεια και οξυγόνο, μέσω της φωτοσύνθεσης, για το χρονικό διάστημα μεταξύ των ετών 1982 και 2016.
 
Αρκτικά κέρδη και τροπικές απώλειες
 
Η παραγωγικότητα των φυτών στο ψυχρό τοπίο της Αρκτικής περιορίζεται από τις μακρές περιόδους ψύχους. Καθώς οι θερμοκρασίες ανεβαίνουν, τα φυτά σε αυτές τις περιοχές μπόρεσαν να αναπτυχθούν πιο πυκνά και να επεκτείνουν την καλλιεργητική τους περίοδο, οδηγώντας σε μια συνολική αύξηση της φωτοσυνθετικής δραστηριότητας και, στη συνέχεια, μεγαλύτερη απορρόφηση άνθρακα στην περιοχή κατά τη διάρκεια των 35 ετών.
Ωστόσο, η ανάπτυξη των ατμοσφαιρικών συγκεντρώσεων του άνθρακα έφερε και άλλες αλυσιδωτές αντιδράσεις. Συγκεκριμένα, καθώς ο άνθρακας έχει αυξηθεί, οι παγκόσμιες θερμοκρασίες έχουν αυξηθεί και η ατμόσφαιρα στις τροπικές περιοχές (όπου η παραγωγικότητα των φυτών περιορίζεται από τη διαθεσιμότητα νερού) έχει γίνει ξηρότερη. Ένα τέτοιο παράδειγμα αποτελούν οι πρόσφατες αυξήσεις στην ξηρασία και τη θνησιμότητα των δέντρων στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου. Παράλληλα η παραγωγικότητα και η απορρόφηση άνθρακα πάνω από τη Γη κοντά στον Ισημερινό μειώθηκαν την ίδια χρονική περίοδο με την ανάπτυξη της βλάστησης (πρασίνισμα) της Αρκτικής, ακυρώνοντας κάθε καθαρή επίδραση στην παγκόσμια πρωτογενή παραγωγικότητα.
 
Από καφέ σε πράσινο
 
Τα δορυφορικά δεδομένα αποκάλυψαν επίσης ότι οι περιορισμοί της διαθεσιμότητας νερού και η μείωση της παραγωγικότητας δεν περιορίζονται στις τροπικές περιοχές. Πρόσφατες παρατηρήσεις δείχνουν ότι η τάση ανάπτυξης βλάστησης της Αρκτικής εξασθενεί, με ορισμένες περιοχές να έχουν ήδη μαυρίσει.
"Δεν περιμένω ότι πρέπει να περιμένουμε άλλα 35 χρόνια για να δούμε τους περιορισμούς του νερού να γίνουν επίσης παράγοντες στην Αρκτική", δήλωσε ο Reichle. Μπορούμε να αναμένουμε ότι οι αυξανόμενες θερμοκρασίες του αέρα θα μειώσουν την ικανότητα πρόσληψης άνθρακα στην Αρκτική και τους βόρειους βιοτόπους στο μέλλον. Οι αρκτικές πολικές ζώνες στα υψηλά γεωγραφικά πλάτη που κάποτε είχαν οικοσυστήματα που περιορίζονται από τη θερμοκρασία, εξελίσσονται τώρα σε ζώνες που περιορίζονται από τη διαθεσιμότητα νερού όπως οι τροπικές περιοχές.
 
Αυτές οι συνεχιζόμενες μεταβολές στα πρότυπα παραγωγικότητας σε όλο τον κόσμο, θα μπορούσαν να επηρεάσουν πολλά μέρη της χλωρίδας και της πανίδας, μετβάλλοντας ολόκληρα οικοσυστήματα. Αυτό μπορεί να επηρεάσει πηγές τροφίμων και ενδιαιτήματα για διάφορα είδη, συμπεριλαμβανομένης της απειλούμενης άγριας ζωής και των ανθρώπινων πληθυσμών.
 
O παρακάτω παγκόσμιος χάρτης δείχνει τις αλλαγές στην παγκόσμια ακαθάριστη πρωτογενή παραγωγικότητα (GPP), που αποτελεί δείκτη της πρόσληψης άνθρακα, από το 1982 έως το 2016. Κάθε κουκκίδα δείχνει μια περιοχή με στατιστικά σημαντική τάση.
 
 
 
Πηγή: NASA Goddard Space Flight Center
To open-access άρθρo “Recent Amplified Global Gross Primary Productivity Due to Temperature Increase Is Offset by Reduced Productivity Due to Water Constraints” στο επιστημονικό περιοδικό AGU Advances
 
Τα δεδομένα που παράγονται από αυτήν τη μελέτη “Global Monthly GPP from an Improved Light Use Efficiency Model, 1982-2016” είναι προσβάσιμα στο κοινό στη διεύθυνση: https://doi.org/10.3334/ORNLDAAC/1789
 
Kαταχωρήθηκε 04/01/2021 Άνοιγμα του άρθρου σε νέο παράθυρο.


Μπεράτ ΛΙΓΑ ΣΥΝΝΕΦΑ 0°C
Αδριανούπολη ΧΙΟΝΟΝΕΡΟ 2°C
Αγ. Σαράντα ΚΑΘΑΡΟΣ 3°C
Πρίλεπ ΛΙΓΑ ΣΥΝΝΕΦΑ -3°C
Λίμνη Οχρίδα ΛΙΓΑ ΣΥΝΝΕΦΑ -4°C
Πατήστε εδώ για περισσότερες πόλεις
ΜΕΘΩΝΗ 23:05 5 μg/m3
Πατήστε πάνω στα ονόματα των σταθμών για να δείτε διαγράμματα συγκέντρωσης σκόνης
ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΩΝ
ΧΑΜΗΛΟΤΕΡΕΣ
ΜΕΤΣΟΒΟ -6°C
ΣΙΑΤΙΣΤΑ -5°C
ΚΟΝΙΤΣΑ -4°C
ΟΡΕΙΝΗ ΦΩΚΙΔΑ -4°C
ΔΕΣΚΑΤΗ -4°C
ΥΨΗΛΟΤΕΡΕΣ
ΚΑΡΠΑΘΟΣ 18°C
ΚΩΣ 17°C
ΡΟΔΟΣ 17°C
ΙΕΡΑΠΕΤΡΑ 17°C
ΠΑΤΜΟΣ 17°C
Τα παραπάνω δεδομένα (ΧΑΜΗΛΟΤΕΡΕΣ/ΥΨΗΛΟΤΕΡΕΣ) αποτελούν προγνώσεις. Για παρατηρήσεις (realtime) πατήστε εδώ
ΖΥΜΒΡΑΓΟΥ ΧΑΝΙΩΝ 23:40  ΑΣΘΕΝΗΣ ΒΡΟΧΗ
ΧΑΝΙΑ Ακρωτήρι 23:40  ΨΙΧΑΛΕΣ
ΕΛΟΣ ΧΑΝΙΩΝ 23:40  ΒΡΟΧΗ
ΠΛΑΤΑΝΙΑΣ ΧΑΝΙΩΝ 23:40  ΑΣΘΕΝΗΣ ΒΡΟΧΗ
ΡΕΘΥΜΝΟ 23:40  ΙΣΧΥΡΗ ΒΡΟΧΗ
ΚΟΛΥΜΠΑΡΙ ΧΑΝΙΩΝ 23:40  ΑΣΘΕΝΗΣ ΒΡΟΧΗ
ΑΓ. ΠΑΝΤΕΣ ΧΑΝΙΩΝ 23:40  ΨΙΧΑΛΕΣ
ΚΑΚΟΠΕΤΡΟΣ ΧΑΝΙΩΝ 23:40  ΒΡΟΧΗ
ΠΛΑΚΙΑΣ ΡΕΘΥΜΝΟΥ 23:40  ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΩΔΗΣ ΒΡΟΧΗ
ΑΛΙΚΙΑΝΟΣ ΧΑΝΙΩΝ 23:40  ΑΣΘΕΝΗΣ ΒΡΟΧΗ
ΔΕΙΚΤΗΣ UV
ΑN. ΣΤΕΡΕΑ-ATTIKH 0.1
ΑΝΑΤ. ΚΡΗΤΗ 0.2
ΑΝΑΤ. ΚΥΚΛΑΔΕΣ 0.2
ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ 0.2
ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ 0.1
Πατήστε εδώ για να δέιτε όλες τις περιοχές
Αιάκειο/Κορσική ΚΑΘΑΡΟΣ 4°C
Αμστερνταμ ΚΑΘΑΡΟΣ 4°C
Βαρκελώνη ΛΙΓΑ ΣΥΝΝΕΦΑ 11°C
Βαρσοβία ΑΡΚΕΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ 0°C
Βελιγράδι ΚΑΘΑΡΟΣ 0°C
Βιέννη ΧΙΟΝΙ 1°C
Βουδαπέστη ΧΙΟΝΙ 0°C
Βουκουρέστι ΧΙΟΝΙ 0°C
Βρυξέλλες ΚΑΘΑΡΟΣ 2°C
Γενεύη ΑΡΚΕΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ 0°C
Πατήστε εδώ για περισσότερα
Chicago United States -1°C
Dubai United Arab Emirates 19°C
Fairbanks United States -26°C
Las Vegas United States 6°C
Mahe Seychelles 26°C
Miami United States 27°C
Pago Pago American Samoa 27°C
Rovaniemi Finland -5°C
San Francisco United States 11°C
Tamanrasset Algeria 13°C
Πατήστε εδώ για να δείτε τον παγκόσμιο μετεωρολογικό χάρτη
2005: Καταστροφές από τους θυελλώδεις ανέμους, βροχές και χαλαζοπτώσεις στη Ηλεία. 2006: Ισχυρές χιονοπτώσεις σε πολλές περιοχές της χώρας. Ισχυρές βροχές στην Κρήτη (Χανιά).
 
Τελευταία ενημέρωση προγνώσεων: 20:06